تصمیم پذیرش صاحبکار

علی‌اصغر عرب‌احمدی
حسابرسان دسته‌ای از افراد هستند که مردم با اتکا به نظر آنها در مورد وضعیت مالی و نتایج عملیات واحدهای تجاری، تصمیم به سرمایه‌گذاری می‌گیرند.

از این رو، حسابرسان بیشتر از سایرین در معرض شکایات افراد زیان دیده قرار می‌گیرند. از سوی دیگر با افزایش احتمال طرح دعاوی حقوقی علیه مدیران و سایر افراد و گروه‌های حرفه ای فعال در عرصه امور مالی واحدهای اقتصادی، انتظار می‌رود که تقاضای بیمه (Insurance Demand) برای حسابرسی نیز افزایش پیدا کند.
طبق فرضیه بیمه(Insurance Hypothesis) که یکی از مبانی منطقی پشتوانه تقاضا برای خدمات حسابرسی است، طلبکاران، اعتبار دهندگان و مدیران شرکت‌هایی که در حال توقف یا ورشکستگی هستند، در جست‌وجوی عاملی به‌عنوان سپر بلا هستند تا به محض اشتباه حسابرس، همه تقصیر را بر گردن وی بیندازند و زیانی را که به آنها وارد شده، از وی طلب کنند.
از طرفی، حسابرسان مسوولیت عمومی خود را در یک محیط حقوقی مملو از ابهام انجام می‌دهند. تقاضاهای جامعه، ابهامات قانون و پیشرفت فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات، تغییر فرایند گواهی(شهادت دهی) را ممکن ساخته است. از طرف دیگر، با افزایش روز افزون موسسات حسابرسی، رقابت بین موسسات برای جذب صاحبکار تشدید خواهد شد. در پاسخ به این تغییرات رخداده در حرفه، موسسات حسابرسی باید ریسک‌های موجود در هر کار حسابرسی را شناسایی و کنترل کنند. موسسات حسابرسی می‌توانند ریسک موجود در انجام هر کار حسابرسی را به‌وسیله به‌کارگیری رویه‌های موثر پذیرش و استمرار فعالیت با صاحبکار، آموزش مداوم، نظارت و تردید حرفه‌ای، به‌کارگیری آیین رفتار حرفه‌ای و عدم پذیرش کارهایی که واجد شرایط انجام دادن آنها نیستند، مدیریت کنند. بررسی‌های به عمل آمده نشان می‌دهد که شرکت‌ها نسبت به تصمیمات مربوط به انتخاب حسابرس خویش حساس هستند، درنتیجه حسابرس نیز که در سمت دیگر این معادله است، باید آگاهانه صاحبکار متقاضی را پذیرش کند.
اولین مرحله در پذیرش صاحبکار، ارزیابی ریسک‌های موجود است. تحقیقات موجود نشان می‌دهند که حسابرسان در زمینه تصمیمات پذیرش صاحبکار با سه نوع ریسک مواجه هستند؛ ریسک کسب و کار صاحبکار (Client Business Risk)،ریسک حسابرسی (Audit Risk)، و ریسک کسب‌وکار حسابرس (Auditor Business Risk).
ریسک کسب‌وکار صاحبکار را می‌توان به عنوان ریسک ناشی از وخیم تر شدن شرایط اقتصادی نامساعد یک صاحبکار در کوتاه‌مدت یا بلندمدت بیان کرد که معیارهای آن شامل سودآوری، وضعیت تجاری (در بازار و نسبت به رقبا)، توانایی مالی، قدرت نقدینگی و غیره است. طبق تحقیقات صورت گرفته، تاثیر ریسک کسب‌وکار صاحبکار در ایجاد دعاوی حقوقی قابل ملاحظه نیست؛ چرا که ریسک مالی توسط چند شاخص نمایان می‌شود. ضمنا، موسسات حسابرسی می‌توانند با انتشار یک اظهار نظر حاوی بند تداوم فعالیت در مورد رویدادهای قریب‌الوقوعی که وضعیت مالی را به مخاطره می‌اندازند، خود را در برابر ریسک‌های ناشی از منبع ابهام بیمه کنند. همچنین هزینه مورد انتظار دعاوی حقوقی علیه موسسه حسابرسی در مورد صاحبکاران ورشکسته نسبتا پایین‌تر از هزینه دعاوی حقوقی ناشی از تقلب‌های مالی است.
ریسک حسابرسی عبارت است از: ریسکی که حسابرس ممکن است نادانسته نظر خود را نسبت به صورت‌های مالی حاوی تحریف با اهمیت تعدیل نکنند. با مطرح کردن ریسک حسابرسی توسط انجمن حسابداران رسمی آمریکا در اوایل دهه 1983 که در آن از حسابرسان خواسته شده بود حسابرسی را طوری برنامه ریزی کنند که اطمینان معقول و منطقی از کشف اشتباهات، تخلفات و تحریف با اهمیت در صورت‌های مالی حاصل شود، مدل ریسک حسابرسی در ادبیات حرفه حسابرسی مورد استقبال قرار گرفت. مدل ریسک ارائه شده حاصلضرب سه عامل ریسک ذاتی، ریسک کنترل و ریسک کشف است. با توجه به استانداردهای حرفه‌ای و تحقیقات پیشین، برای ارزیابی ریسک حسابرسی در هنگام پذیرش صاحبکار باید معیارهای زیر را مدنظر قرارداد: ماهیت صنعت، ارتباط گذشته حسابرس و صاحبکار، میزان قضاوت مورد نیاز جهت ارزشیابی حساب‌های مهم، نگرش مدیریت نسبت به کنترل‌های داخلی، وضعیت حاکمیت شرکتی در شرکت صاحبکار و وضعیت مالکیت، اداره کنندگان و استفاده‌کنندگان صورت‌های مالی واحد مورد رسیدگی.
ریسک کسب‌وکار حسابرس عبارت است از: ریسک تحمل زیان توسط موسسه حسابرسی در نتیجه انجام کار حسابرسی. به عنوان مثال، دعاوی حقوقی احتمالی، از دست دادن اعتبار و شهرت یا فزونی هزینه‌های کار بر حق‌الزحمه آن، برخی از نمونه‌های ریسک کسب و کار حسابرس است. برای ارزیابی ریسک کسب و کار حسابرس، باید معیارهای ذیل را مدنظر قرار داد: وضعیت صاحبکار در بورس اوراق بهادار، تجربه حسابرس در صنعت صاحبکار، فرصت‌های ارائه خدمات اضافی، رتبه موسسه حسابرسی در میان سایر
موسسات حسابرسی.
برخورد حرفه‌ای با تصمیم پذیرش صاحبکار ممکن است به واسطه فشارهای متضاد بین حرفه‌ای‌گری (Professionalism) و سوداگری (Commercialism) متفاوت باشد. با توجه به سیاست‌های کلی هر موسسه حسابرسی در مورد پذیرش صاحبکار، برخی از آنها از پذیرش ریسک بیشتر و در نتیجه ریسکی‌تر شدن پرتفوی صاحبکاران خود پرهیز می‌کنند و برخی دیگر با مدیریت ریسک مناسب برای کسب منافع بیشتر، ریسک اضافی را تقبل می‌کنند. حرفه‌ای‌گری و سوداگری از جمله تنگناهای حرفه‌ای حسابرسان در پذیرش صاحبکار است. برای مثال، حسابرس ممکن است تصمیم به پذیرش صاحبکار احتمالی بگیرد، زیرا کار حسابرسی و سایر خدمات جانبی احتمالی ممکن است برای موسسه در میان مدت بسیار سودآور باشد (بر اساس سوداگری)، اما این پذیرش ممکن است عاقبت منجر به لکه دارشدن شهرت حرفه ای و استقلال حسابرس شود (براساس حرفه‌ای‌گری). مدیریت ریسک موثر پرتفوی موسسات حسابرسی در محیط کسب‌وکار پیچیده و پویای کنونی به‌منظور موفقیت مالی بلند مدت موسسات حسابرسی و بطور کلی برای منافع عمومی مهم و حیاتی است.
در پایان باید گفت که به‌رغم نبود تقارن اطلاعاتی (Information Asymmetry) بین حسابرس و صاحبکار (صاحبکار، اطلاعات بیشتر و عمیق‌تری در رابطه با عملیات و وضعیت مالی واحد مورد حسابرسی دارد) که مشکل گزینش نادرست (Adverse Selection) یعنی پذیرش صاحبکار نامطلوب را پیش خواهد آورد، حسابرس باید پیش از ایجاد هرگونه رابطه با صاحبکار احتمالی کلیه جوانب کار حسابرسی را مورد ارزیابی قرار دهد، زیرا صاحبکار متقاضی که موسسه حسابرسی آنها را خواهد پذیرفت، سرانجام ترکیب صاحبکاران موجود در پرتفوی موسسه را تشکیل خواهند داد و بر روی کیفیت کار و سودآوری موسسه حسابرسی موثرند.
*حسابدار رسمی – کارشناس ارشد حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی

حسابرسان مواظب باشند(2)

گارو هوانسیان فر*
در این سری از مقالات، مواردی که با آن در حسابرسی بیشتر مواجه می‌شویم، بیان می‌کنم تا توجه حسابرسان را به آن موارد جلب کنم. در هر حال، اینها تجربیات من است و از موارد ساده شروع می‌کنم و به موارد سخت و سخت‌تر می‌رسیم. حال در این مقاله به چند مورد می‌پردازم:

1 - در بعضی از شرکت‌ها، برای کاهش زیان انباشته و در نتیجه اخذ تسهیلات بانکی یا بابت سایر مقاصد، حساب زیان انباشته را به حساب جاری سهامداران که بیشتر مانده‌ بستانکار دارد، منتقل می‌شود. دلیلی که مسوولان این شرکت‌ها می‌آورند این است که زیان شرکت را خود سهامداران شرکت، به نسبت سرمایه و سهم خود قبول کرده‌اند. به ظاهر این استدلال درست به نظر می‌رسد ولی چنین کاری از نظر استانداردهای حسابداری به هیچ وجه قابل قبول نیست. در صورتی ‌که شرکت مورد نظر مشمول ماده‌ 141 اصلاحیه قانون تجارت باشد یا نسبت زیان انباشته به کل حقوق صاحبان سهام یا سرمایه‌ پرداخت شده شرکت زیاد باشد، شرکت می‌تواند افزایش سرمایه دهد یا طبق ماده 141 اصلاحیه قانون تجارت عمل کند.
2 - در مواردی که امکان سوء‌استفاده از طرف کارمندی یا کارمندانی در یک واحد وجود دارد، پیشنهاد می‌شود که یک تیم حسابرسی چند نفره به طور همزمان حساب‌های مشکوک را رسیدگی کنند و بدون وقفه از کارمند یا کارمندانی که مورد سوء ظن قرار دارند، سوال کنند و اسناد و مدارک لازم را از آنان بخواهند. هرگاه یک نفر مورد سوءظن باشد، در مقابل چند حسابرس که همزمان و پشت سر هم از او سوال می‌کنند و مدارک می‌خواهند، با توجه به اینکه احتمالا سند‌سازی کرده و در حساب‌ها دست برده، در مقابل سوالات چند حسابرس دست و پای خود را گم می‌کند و شما متوجه می‌شوید که به یک سوال، چند نوع پاسخ می‌دهد. در چنین حالتی از کلیه اسناد و مدارک کپی تهیه کنید و در مواردی هم اصل مدارک را بعد از تهیه کپی، به مدیران و مسوولانی که مورد اعتماد هستند، تسلیم کنید تا افرادی که احتمالا سوء‌استفاده کرده‌اند، آنها را از بین نبرند. در چنین مواقعی بهتر است که کپی اسناد و مدارک مهم فورا به محل موسسه حسابرسی منتقل شود زیرا در یک مورد شاهد آن بودم که حسابداری که سوء‌استفاده کرده بود، کلیه اسناد و مدارک مهم را از کمد قفل‌دار حسابرسان برداشت. یکی از مشخصات بارز فرد یا افرادی که سوء‌استفاده کرده‌اند این است که دیگر مستقیم به چشم حسابرسان نگاه نمی‌کنند و سعی می‌کنند که از آنها اجتناب ورزند ولی حسابرسان باید بدون وقفه از او یا آنها اسناد و مدارک بخواهند و سوال کنند و فرصت فکر کردن و راه‌حل یافتن را به او یا به آنها ندهند. در چنین مواقعی سعی کنید که اسناد و مدارکی که چه از داخل واحد مورد رسیدگی لازم دارید یا خارج از آن، خود شخصا تهیه کنید. البته در جریان گذاشتن فوری مدیریت و مسوولان واحد مورد رسیدگی (در صورتی‌ که خود آنها جزو مظنونین نباشند)، ضروری است.
3 - در رابطه با نظارت بر موجودی‌گیری، به سه مورد
اشاره می‌کنم:
1 -3- یکی از دوستان حسابرس من در دورانی که در سمت حسابرس در یک موسسه‌ حسابرسی کار می‌کرد، تعریف می‌کرد که یک شرکت کشاورزی و پرورش دام را حسابرسی می‌کردند. دوست من مسوول نظارت بر موجودی‌گیری دام‌ها بود. او در مکانی ایستاده بود و کارکنان آن شرکت، دام‌ها را از محلی که او ایستاده بود می‌گذراندند و او تعداد آنها را یادداشت می‌کرد. قوچی از محلی که او ایستاده بود گذشت که دارای شاخ‌های بسیار عجیب و غریب بود و توجه او را جلب کرد. بعد از چند دقیقه ناگهان متوجه شد که همان قوچ با همان شاخ‌های عجیب و غریب دوباره از جلوی او گذشت.
بله، کارکنان آن شرکت کشاورزی و دامپروری، دام‌ها را چند بار برای شمارش از محلی که دوستم ایستاده بود می‌گذراندند.
دوستم می‌گفت که فورا شمارش دام‌ها را متوقف کرد و به کارکنان آن شرکت گفت که رنگ به خصوصی بیاورند و هر دامی که از جلوی او می‌گذشت، با آن رنگ، آن را رنگ کنند تا مبادا حیوانات بیش از یک‌بار شمارش شوند. هوشیاری در زمان موجودی‌گیری امر بسیار مهمی است و حسابرس باید همیشه مواظب این مطلب باشد که مبادا کالای غیرواقعی را نظارت و به نحوی آنرا به عنوان کالای واقعی قبول کند.
2 -3- در رابطه با موجودی‌های برنج، چای، غلات و... هم باید به موضوع لوله بخاری توجه خاص نمود. حتما بسیاری از شما از موضوع لوله بخاری اطلاع دارید.
در رابطه با لوله بخاری موضوع این است که یک لوله بخاری در کیسه‌ای مثلا برنج قرار می‌دهند و در داخل آن لوله، برنج از نوع نامرغوب می‌ریزند و دور لوله بخاری و سر کیسه را کمی از برنج مرغوب پر می‌کنند و کل کیسه‌ برنج را به عنوان برنج مرغوب قالب می‌کنند. بنابراین در چنین مواقعی، از واحد مورد رسیدگی بخواهید که به طور نمونه، تعدادی از کیسه‌ها را از محل‌های مختلف در انبار بیاورند و آنها را کاملا خالی کنند و نوع و کیفیت کالای داخل آن کیسه‌ها را به دقت بررسی کنید.
بله، موجودی‌گیری را نباید امری ساده پنداشت. اولا تعداد ناظرین حسابرس باید کافی باشند (در یک مورد شنیدم که برای یک کارخانه‌ تولیدی بسیار بزرگ، فقط یک ناظر انبار گردانی از طرف واحد رسیدگی‌کننده فرستاده شده بود!) و آنها به صورت دقیق بر امر موجودی‌گیری نظارت کنند و توجه کنند اجناسی که شمرده می‌شوند، با همان مشخصات واقعی در برگه‌های شمارش درج شود. برای مثال، اگر از یک جنسی هم نوع بسیار مرغوب و گران آن وجود دارد و هم نوع نامرغوب و ارزان آن، نباید آن اجناس را یا یکجا شمرد یا برای آنها فقط یک کارت موجودی در نظر گرفت. بله حسابرسان باید در کلیه موارد مربوط به امر حسابرسی، مواظب باشند و هوشیارانه عمل کنند و تردید حرفه‌ای را هیچ وقت فراموش نکنند.
*حسابدار رسمی – عضو پیوسته انجمن حسابداران خبره مدیریت انگلستان

حسابرسان مواظب باشند

* گارو هوانسیان فر

این مقاله برای استفاده افرادی است که در سطح حسابرس در واحدهایی که کار حسابرسی به صورت مستقل انجام می‌دهند،مشغول به کارند.

 گاهی دیده می‌شود که به سندی برخورد می‌کنید که از آن سر در نمی‌آورید. به ظاهر آن سند، اصلاحیه سند دیگری است. به سند قبلی که در سند اول به آن عطف داده شده مراجعه می‌کنید، متوجه می‌شوید که آن هم به یک سند قبل از آن عطف داده شده است. به طور خلاصه، مشاهده می‌کنید که بعضی مواقع بیش از 10 تا 20 سند در رابطه با موضوع سند اولی که بررسی می‌کردید، سند صادر شده است و آن سندها به هم عطف داده شده‌اند و در نهایت نتیجه صدور آن همه سند حسابداری برای شما مشخص نیست.

این یک روش معمول و شناخته شده‌ برای گمراه کردن حسابرس از موضوع اصلی است. برای حل این موضوع کلیه این سند‌ها را مشخص کنید و برای هر سرفصل، حساب T بکشید و کلیه ارقام درج شده در سند‌ها را در حساب‌های T ثبت کنید و ثبت‌ها را به هم عطف دهید. هرگاه کلیه آن اسناد را در حساب‌های T ثبت کردید، در نهایت مانده‌های بیشتر این حساب‌های T صفر می‌شود و دو یا سه حساب T باقی می‌ماند که نتیجه نهایی صدور آن همه سند حسابداری است.

در این مرحله، ثبت مورد نظر واحد مورد رسیدگی را متوجه می‌شوید و برای شما کاملا مشخص می‌شود که نتیجه آن همه ثبت‌های حسابداری چه بوده است. در بیشتر موارد، نتیجه نهایی نشان می‌دهد که واحد مورد رسیدگی قصد داشته سندی را با منظور خاصی صادر کند که حسابرس متوجه نشود. بنابراین، تنها راه پیدا کردن نتیجه نهایی صدور تعدادی سند حسابداری وابسته به هم و ثبت آن سندها در حساب‌های T است.

بدین ترتیب موضوع آن همه سند در حساب‌های T که مانده آنها صفر نمی‌شود،  مشخص می‌شود. حال این موضوع را خطاب به کلیه حسابرسان در سطوح حسابدار رسمی جوان و غیر حسابدار رسمی می‌نویسم. هنگامی که کارآموز حسابرسی بودم،  از ثبت‌های انجام شده در یک حسابرسی سر در نمی‌آوردم.

موضوع را با سرپرستم در میان گذاشتم.  سرپرستم گفت که باید آنقدر تلاش کنی تا به حدی برسی که این اطمینان خاطر و اعتماد به نفس در تو به وجود آید که اگر مطلبی را از حساب‌ها متوجه نمی‌شوی،  به طور قاطع و با اطمینان کامل اظهار کنی که اشکالی در حساب‌ها وجود دارد و اشکال از درک مطلب توسط تو نیست. پاسخ سرپرستم بسیار پر معنی و مفید بود.

 حقیقت امر هم باید چنین باشد. یک حسابرس به معنی عام (البته حسابرس واقعی) باید به حدی رسیده باشد که هر موضوعی را که در حساب‌های واحدهای مورد رسیدگی متوجه نمی‌شود،  به طور قطع و یقین مطمئن باشد که اشکال یا اشکالاتی در آن موضوع یا حساب‌ها وجود دارد. البته رسیدن به این درجه در حسابرسی،  نیاز به مطالعه بسیار وسیع در موضوعات حسابرسی،  حسابداری،  مالیات‌ها،  قانون تجارت و... و همچنین سابقه کاری مفید زیاد دارد. حسابداران رسمی جوان هم باید نهایت کوشش خود را به عمل آورند تا به چنین درجه‌ای برسند. البته عجله نداشته باشند زیرا سال‌های سال باید در این راه قدم بردارند. همانطور که در مقاله «سخنی با حسابداران رسمی جوان» قبلا نوشته بودم،  حسابداران رسمی جوان فعلا در کیلومتر صفر جاده بی انتهای حسابرسی و حسابداری هستند.

اگر بخواهیم این درجه را (درجه‌ای که بتوانید به طور قاطع اظهار نظر کنید که حتما اشکالی در حساب یا موضوع مورد رسیدگی است) با درجه‌ای مشابه در رشته‌های ورزشی رزمی مقایسه کنیم،  در واقع درجه «دان ده» است.

حال وجدان خود را قاضی قرار دهید  و درجه «دان» خود را با انصاف کامل برآورد کنید. همانطور که می‌دانید،  کمربندها در ورزش‌های رزمی از رنگ سفید شروع می‌شود و بعد رنگ‌های مختلف دارد و به قهوه‌ای و مشکی و بعد «دان» می‌رسد. (البته اطلاع کامل از این رنگ‌ها ندارم ولی کمربند قهوه‌ای و مشکی و بعد هم «دان» را تا حدودی تشخیص می‌دهم). سپس درجه معلومات خود را با مقاله بعدی اینجانب تحت عنوان «حسابرس واقعی کیست» مقایسه و با ارزیابی اولیه خود تطابق دهید. انشاا... انحراف زیادی از آن نخواهید داشت. پس تا آن زمان،  ادعای شریک شدن و آن هم همتراز شرکای درجه اول موسسات حسابرسی یا ادعای ‌درصدی از سود موسسه نکنید.

* حسابدار رسمی – عضو پیوسته انجمن حسابداران خبره مدیریت انگلستان

شرحی بر حقوق و دستمزد در قانون کار

چکیده

در این مقاله توضیحات مربوط به چگونگی محاسبه حقوق و دستمزد و ملاحظات مربوط به آن اشاره می شود.

کلیدواژه : حقوق ؛ مزد ؛ دستمزد ؛ میزان ساعت کار ؛ اضافه کاری ؛ غیبت ؛ تأخیر

________________________________________
برابر مفاد قانون مدنی جمهوری اسلامی ، ماه شمسی 30 روز است، لذا در قانون کار ، مزد و مزایای متعلقه به کارگر بر مبنای 30 روز محاسبه میگردد. البته پرداخت مزد و مزایای متعلقه ، در ماههای 31 روزه تقسیم بر 30 شده و در عدد 31 ضرب میگردد و طبیعتا در ماههای 29 روزه نیز بر عدد 30 تقسیم شده و در 29 ضرب میگردد . یعنی تعیین حقوق و دستمزد بر مبنای ماه 30 روزه ، و پرداخت آن بر مبنای تعداد روزهای ماه انجام میگردد. به این معنی که وقتی از سوی شورایعالی کار ، حداقل مزد کارگران اعلام میگردد ، این مبلغ بر مبنای ماه شمسی ( 30 روزه ) اعلام شده ، ولی هنگام پرداخت آن بایستی به تناسب تعداد روزهای ماه مورد نظر محاسبه گردد.
از آنجائیکه برابر قانون ، هر کاگر بایستی در طول یک هفته ، مدت 44 ساعت به کار اشتغال داشته باشد، لذا چنانچه 44 ساعت را بر 6 روز کاری ( بغیر از روز جمعه )  تقسیم نمائیم نتیجه میگیریم که از هر کارگر انتظار میرود در طول یک روز 33/7 ( یا بعبارت دیگر هفت ساعت و بیست دقیقه ) به کار اشتغال داشته باشد.
لازم به ذکر است که چون در قانون محدودیتی برای چگونگی توزیع این 44 ساعت ذکر نشده است ، لذا کارفرما میتواند 44 ساعت را در طول یک هفته توزیع نماید ( مثلا 4 ساعت را به روز پنچشنبه و بقیه را در سایر ایام هفته توزیع نماید ) مشروط به اینکه اولا ساعات اشتغال به کار در هر روز از 8 ساعت تجاوز ننماید و ثانیا ساعت شروع و خاتمه کار روزانه  بین 6 تا 22 تعیین شده باشد.
این توضیح لازم است که با توجه به  حقی که قانون برای کارگران مشمول قانون کار درخصوص تعطیلی روز جمعه ( با دریافت  مزد ) قائل شده ، کارفرما موظف است در پایان هر هفته کاری ( پس از 6 روز کار ) مزد یک روز جمعه را به کارگر پرداخت نماید . لذا برای اینکه بدانیم از یک کارگر انتظار میرود در طول یکماه شمسی ( سی روزه ) چه مقدار به کار اشتغال داشته باشد ، میتوانیم عدد 33/7 را در عدد 30 ضرب نمائیم  ، عدد حاصله 220 ساعت است.
لذا وقتی شواریعالی کار اعلام میدارد که میزان حداقل مزد کارگران در سال X  مبلغ A ریال است ، این مبلغ برای اشتغال یک کارگر به مدت 220 ساعت در ماه ( که بطور استاندارد 33/29 ساعت یا 29 ساعت و بیست دقیقه آن بابت جمعه هاست ) به کارگر تعلق میگیرد.
قطعا در طول مدت کار لازم میشود که کارگری بیشتر از مدت هفت ساعت و بیست دقیقه در روز کار کند.
 در اینصورت لازم است اولا موافقت کارگر جلب شده و ثانیا میزان ساعات اضافه کاری در هر روز از 4 ساعت نیز تجاوز ننماید ( مگر در موارد استثناء و با اخذ مجوز اداره کار مربوطه ).
برای محاسبه مزد هر ساعت اضافه کاری ، لازم است مزد ثابت را بر عدد 220 تقسیم نموده و در عدد 4/1 ضرب نمائیم ، چرا که برابر قانون ، مزد هر ساعت کار اضافه ارجاعی به کارگر ، 40% بیشتر از مزد ساعات کار عادی است.
لازم به ذکر است که برای محاسبه ساعات غیبت یا تاخیر کارگران ، در قانون تکلیفی تعیین نشده است و نمیتوان بیشتر از ساعات غیبت یا کسر کار کارگران را از حقوق ماهیانه ایشان برداشت نمود ، مگر در مورد کارگاههایی که دارای کمیته انضباطی هستند و در این خصوص دارای مقررات خاصی باشند.

مطلبی برای جویندگان کار

به عنوان مصاحبه شونده، چگونه خود را برای مصاحبه آماده کنیم؟

نویسنده: رکس پی گاتو

: مجید امیدوار

منبع: Gatto, R.P. 2000. The smart manager's F.A.Q. guide: a survival handbook for today's workplace. San Francisco: Jossey-Bass.

کلیدواژه(ها) : مصاحبه؛ مصاحبه‌شونده؛ مصاحبه‌کننده؛ استخدام

ابتدا، باید در مورد شرکتی که از شما مصاحبه می‌کند تحقیق کنید. روش تحقیق این گونه است:

            به کتابخانه بروید و اطلاعات شرکت را استخراج کنید.

            از مراکز، فروشگاهها یا کارخانه‌های شرکت بازدید کنید تا نوع کار و سازمان را در عمل ببینید.

            از اینترنت برای یافتن اطلاعات روزآمد استفاده کنید.

            با افرادی که اطلاعاتی در خصوص شرکت دارند صحبت کنید و نظرشان را درباره شرکت جویا شوید.

دوم، برای آمادگی پرسش‌های زیر را از خود پرسیده و به آنها پاسخ دهید:

1.         آنچه که را از مسئولیت‌های شغل مورد نظر درک کرده‌اید توصیف کنید.

2.         چه مهارتها و توانایی‌هایی دارید که می‌توانید از عهده مسئولیت‌های این شغل برآیید و آیا فرصتی برای پیشرفت وجود دارد؟

3.         اصول اخلاقی کار خود را شرح دهید.

4.         چه روشی را برای ارزیابی و پیاده‌سازی ایده‌ها و تصمیم‌های کاری اتخاذ می‌کنید؟

5.         چگونه مسائل و موضوعاتی را که روزانه در کار با آنها مواجه می‌شوید حل می‌کنید؟

6.         فکر می‌کنید اصلی‌ترین فشار کاری در چنین شغلی چه باشد؟

7.         چه روش یا استراتژیی برای برخورد با فشارهای کاری و زندگی اتخاذ می‌کنید؟

8.         چگونه با دیگر افراد حرفه‌ای در یک سازمان تیم تشکیل می‌دهید؟

9.         شرح دهید چرا یک تصمیم‌گیر اثربخش هستید؟

10.        فرصت‌هایی را که انتظار دارید این شرکت برای رشد شما ایجاد کند برشمرید؟

11.        چگونه مطالب کاری را ارائه می‌کنید یا سخنرانی می‌کنید؟

12.        سبک رهبری خود را شرح دهید.چرا شما یک رهبر اثربخش هستید؟

13.        شرح دهید چگونه می‌توانید یک مشاور برای رئیس خود باشید.

14.        در پست قبلی خود چه چیزی را اجرا یا پیشنهاد کردید که موجب رشد کسب و کار یا بهره‌وری شد؟

15.        دلایل اصلی ترک شغل قبلی چیست؟

16.        چه دانش و تجربه‌ای در پست‌های قبلی کسب کرده‌اید که می‌تواند در این شغل جدید مفید باشد؟

17.        بهترین استفاده از استعدادهای خود مربوط به کسب وکار را شرح دهید؟

18.        شرایط ناخوشایند یا استرس‌زا در محیط کار را چه مواردی می‌دانید و چگونه با آنها برخورد می‌کنید؟

19.        هدف شما از گرفتن این شغل جدید چیست‌؟

20.        اهداف و افکار درجه اول شما درباره خودتان و داشتن یک شغل چیست؟

سوم، علاوه بر تحقیق در مورد شرکت و آماده‌سازی خود برای مصاحبه، نکات زیر را به خاطر داشته باشید.

          آنچه که شما در مصاحبه نمی‌گویید مهم است. از این شاخ به آن شاخ نپرید و به گونه‌ای صحبت نکنید که آشفته به نظر برسید. اما در همان حال، خیلی خلاصه‌گو و کم‌حرف نباشید تا مصاحبه کننده فکر کند شما تمایلی به ارائه اطلاعات ندارید.

          خودتان باشید و آرامش داشته باشید و به خودتان فشار نیاورید. این را به خاطر داشته باشید هر کسی (هم‌چنین مصاحبه کننده شما) در جای مصاحبه شونده بوده‌ است.

          از حرکات خود آگاه باشید. خیلی شل و ول هم‌چنین خیلی خشک ننشینید. با مصاحبه کننده تماس چشمی داشته باشید اما به حد خیره شدن نباشد.

با آگاه بودن از نکات فوق، تحقیق از پیش در مورد شرکت و آماده‌سازی خود برای مصاحبه، شما بهترین شانس را برای ایجاد یک تأثیر مثبت در هنگام مصاحبه خواهید داشت.